Болните од леукемија умираат, државата ништо не презема

Повеќе од две години само празни ветувања за лекот „гливек“

Јасмина Јовановска


Агонијата на болните од хронична миелоична леукемија продолжува. Повеќе од две години овие болни од државата бараат да им го обезбеди лекот „гливек“ што за нив значи подолг живот, но засега остануваат само празните ветувања на здравствените власти. Од ова тешко заболување на крвта за една и пол година умреле десет пациенти, бидејќи место со лекот што им го продолжува животот, тие се лекуваат со застарена терапија, која веќе е исфрлена од употреба во Европа.

„Болните кои умреа се колетарални жртви на несоодветен третман и застарена терапија. Не може да ги вратиме умрените, но да им помогнеме на другите пациенти што се борат за живот“, апелира претседателот на Здружението на болните со хронична леукемија, Пепо Леви, кој заедно со членовите вчера им оддадоа почит на пациентите што умреа без да добијат шанса да се лекуваат со вистинскиот лек.

Леви, во име на болните, побара од државата посериозно да се занимава со овој проблем. „Постојано велат дека работат на решавањето на проблемот, многу комисии, многу работа, а нема никакви конкретни резултати“, рече Леви и додаде дека многу пати досега се обратиле до Министерството за здравство. На терапија со „гливек“ моментално се 15 пациенти, а од овој лек потреба имаат од 35 до 45 пациенти. Месечната терапија чини околу 2.800 евра, или годишно за сите пациенти вкупно се потребни околу два милиона евра.

„Со парите за ’гливек‘ нема да ја осиромашиме државата, а да не зборувам колку новата терапија е поевтина ако се знае дека овој лек го продолжува животот, а со застарената терапија болните живеат во болки и порано доаѓа до трагичниот исход“, додаде Леви. Европските студии покажуваат дека болните од хронична леукемија, кои го примаат лекот уште од 1991 година, се' уште живеат.

Бидејќи лекот се' уште не е на позитивната листа, дел од пациентите, иако немаат пари, сепак, го купуваат или се обидуваат да го обезбедат преку донации. „Лекот сама го набавувам и веќе немам пари. Со страв ги бројам таблетите уште за колку дена имам во кутивчето. Сега ја продавам куќата за да можам да продолжам да живеам“, раскажува Ленче Ливриниќ, која веќе една година боледува од хронична леукемија. Со слични проблеми се соочува и Крсте Крстов, кој има 12-годишна ќерка болна од хронична леукемија. „Министерот лично вети дека ќе го реши проблемот, но ништо“, реагира Крстев. Засега, вели Крстев, се снаоѓаат со донации, но прашање е до кога.

Хематолозите се едногласни дека „гливек“ е терапија број еден за хронична леукемија и оти Македонија е единствена земја во Европа каде што овој лек не го обезбедува државата. „Девет години сме зад светот во лекувањето на хроничната леукемија“, потенцира д-р Александар Стојановиќ од Клиниката за хематологија, откаде во неколку наврати се обратиле до Министерството за здравство барајќи го овој лек.

Во меѓувреме, Министерството и Фондот за здравство си ја префрлаат топката. Министерот Бујар Османи рече дека работат на решавањето на проблемот со „гливек“. „Во рамките на финансиските можности се бара решение. Формирана е работна група, но за деталите треба да прашате во ФЗО“, додаде Османи. Од Фондот, пак, велат дека тоа е работа на Министерството за здравство. „Комисијата е во Министерството, а во неа има само еден претставник од Фондот“, изјави портпаролот на Фондот за здравствено осигурување, Бранко Аџигогов.