ЕДИТОРИЈАЛ
Залутани писма
Жаклина Ѓорѓевиќ
Стигнало или не, писмото од ОБСЕ за законските измени во Законот за радиодифузија на адресата на првиот парламентарец, Трајко Вељаноски, е енигмата што деновиве ги потисна сите вести во државава, па дури и онаа за тоа кои ќе бидат министрите во идната влада. Гласиштата предупредувања и апелите до првиот парламентарец да се повлечат законските измени со кои ќе се проширува составот на Советот за радиодифузија паднаа во втор план откако за него стана загрижувачки како е можно писмото адресирано до него прво да стигне во рацете на медиумите и на опозицијата, а не на неговата адреса како што е редот.
На пораките во писмото директно од канцеларијата на ОБСЕ во Виена до македонските власти - во кое се бара ревизија на законските измени и широка јавна дебата за измените, Вељаноски реши да одговори со контраодговор зошто писмото не стигнало прво кај него, задоцнување, кое што го оцени, како создавање „клима на недоверба и непотребни политички конотирани дообјаснувања“.
За содржината на писмото, ни збор, освен што тој упати остро укажување, како што беше нагласено во неговото соопштение (лиферувано до јавноста) за „непрофесионалниот чин“ до највисоките претставници на ОБСЕ во Виена.
За нешто слично медиумите известуваа и претходно кога првично не се знаеше ниту судбината на писмото што еврокомесарот го испратил Штефан Филе до овдешните власти, алармирајќи дека Законот за антидискриминација е антиевропски. За потоа да се установи дека писмото заталкало некаде по собраниските ходници, но, сепак, стигнало до саканата адреса.
Писмата на крајот, по се' изгледа, стигнуваат, но со нив и конкретните пораки од странците за носењето на законите, кои, според нив, треба да се носат во транспарентна постапка и треба да бидат со проевропска ориентација. Но, овие, пред се', добронамерни препораки медиумските организации не можеа да ги препознаат во процесот на носење на законските измени во Законот за радиодифузија, кој наместо досегашните 9, треба да се прошири на 15 члена, од кои шест ќе предлагаат државни институции или организации во кои членуваат државни функционери.
Здружението на новинари, Македонскиот институт за медиуми и Самостојниот синдикат на новинари изразија загриженост за измените во Законот за радиодифузија за кои рекоа дека се носат по брза постапка. Залудни останаа пораките од овие организации, кои повикувајќи се на меѓународни документи, укажаа дека со новите измени се загрозува независноста на регулаторното тело.
Но, во сите овие забелешки, владејачката партија препозна звуци на опозицијата, бранејќи ги измените како нужни со цел да се постигне поголема транспарентност на Советот за радиодифузија, но и да се следат препораките од Европската комисија.
Дали случајот со радиодифузерите ќе се најде или не во претстојниот извештај на Европската комисија (ЕК) е неизвесно, но тој се очекува да биде дел од генералната слика за медиумите, која, веројатно, ќе биде под лупа на ЕК. Апели и досега пристигнуваа за состојбите со македонското новинарство, кое во изминатиот период доживеа низа потреси економски или политички. Превирањата најдоа место и во извештаите на меѓународните организации „Репортери без граници“ и „Фридом хаус“, кои излегоа со став дека назадуваме со слободата на медиумите. Но, нивните ставови не беа преточени во писма, туку во извештаи, кои по правило, се упатени до конкретните влади. |